منفعتى كه در سال آينده مىبرد كم كند . ( مسأله 1724 ) : اگر در أول سال منفعتى نبرد واز سرمايه خرج كند ، وپيش از پايان سال منفعتى به دستش آيد ، كسر سرمايه از منفعت پايان سال مطلقا خالى از وجه نيست ، بخصوص اگر فائده كسب با باقيمانده جهت مؤنه كفايت نكند . ( مسأله 1725 ) : اگر مقدارى از سرمايه در تجارت ومانند آن از بين برود ، مىتواند مقدارى را كه از سرمايه كم شده از منافع پيش از تلف بلكه بنابر وجهي از منافع پس از تلف همان سال بردارد . ( مسأله 1726 ) : اگر به جز سرمايه مال ديگرى از أو از بين برود ، نمىتواند از منفعتى كه به دستش مىآيد آن را تهيه كند ، ولى اگر در همان سال به آن چيز احتياج داشته ويا از مؤنه مطابق شأن أو است ، مىتواند در بين سال از منافع كسب آن را تهيه نمايد . ( مسأله 1727 ) : اگر در تمام سال منفعتى نبرد وبراي مخارج خود قرض كند ، ظاهر اين است كه هنگام پرداخت قرض در سالهاى بعد مىتواند از منافع سال برداشت نمايد . همچنين اگر أول سال براي مخارج خود قرض كند وپيش از پايان سال منفعتى ببرد . ( مسأله 1728 ) : اگر براي افزودن مال حلال ، يا خريدن ملكي كه نياز دارد ونيز اسراف وحرام نيست ، قرض كند ، نمىتواند پيش از پرداخت خمس منافع كسب ، آن قرض را ادا نمايد ، مگر آن كه وقت پرداخت قرض رسيده واز غير آن منافع نتواند آن را ادا كند ، ويا منافع در صورت اخراج خمس كافى نباشد ، وبه هر حال اگر مالي كه براي آن قرض كرده در آن سال مصرف نشود بايد خمس آن را بدهد . ( مسأله 1729 ) : مكلف مىتواند خمس هر چيز را از همان چيز بدهد يا به مقدار قيمت خمسي كه بدهكار است پول بدهد ، ولى اگر جنس ديگر بخواهد بدهد ، چنانچه تبديل به نفع صاحبان خمس وبا اذن حاكم شرع باشد اشكالى ندارد .